Ένας κρυφός διάλογος..
Μια απουσία δυνατή , σχεδόν τόσο
που γίνεται παρουσία..
Ολοκληρωτική
Καθηλωτική
Όπως κάθε τι που αξίζει ..
Δεν ξέρω αν έχω τόση δύναμη να αντέξω
τόσο μεγάλη αξία.
Όμως θα προσπαθώ..
Θα 'θελα να ήσουν εδώ απόψε..
Κι όμως είσαι.
Πάντα ήσουν !

Στο δρόμο για το σταθμό...

Αγάπη μου,

δεν έχω αγαπήσει άλλη γυναίκα όπως εσένα
και δεν έχω γνωρίσει άλλη γυναίκα που να σου μοιάζει!

Είσαι πραγματικά μαγικό πλάσμα, υπέροχο,
με αξιοζήλευτες και αξιολάτρευτες ιδιότητες
και με κάνεις να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος!

Σε λατρεύω ολοκληρωτικά και να είσαι σίγουρη
ότι τη νοιώθω την αγάπη σου γιατί ξέρεις να τη δείχνεις!

Κάθε φορά τα λόγια σου μου λιώνουν την καρδιά
και με κάνουν να αισθάνομαι δικός σου,
παραδομένος άνευ όρων!

Βέβαια, κάνουν τον πόνο του αποχωρισμού ισχυρότερο,
αλλά αυτό είναι πολύ μικρό σαν τίμημα!

Σ' αγαπάω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου
και κάθε στιγμή μακριά σου μοιάζει πληγή αγιάτρευτη
που περιμένει την επόμενη αντάμωση για να επουλωθεί,
με την ευχή και την ελπίδα πως δεν θ' αργήσει!

...μόλις έφτασα στον σταθμό.

Όταν ...

Όταν όλη η μουσική του κόσμου μιλά για εκείνον

και σου παγώνει το αίμα η κάθε νότα

Όταν πονάει το κορμί στην κάθε ανάμνηση του,

και η ανάσα σου κονταίνει σαν να ξεψυχάς..

Όταν δακρύζεις κοιτώντας την εικόνα του,

όχι από απουσία, απλά και μόνο για την μοναδικότητα του, 

όταν μουδιάζεις και χαμογελάς, 

πονάς και είσαι ευτυχισμένος για τους πόνους σου, 

γιατί χωρίς εκείνον δεν θα υπήρχαν,

και δεν θα άντεχες να μην υπήρχαν ...

Όταν πια δεν έχεις τίποτα άλλο να ζήσεις αν δεν τον περιέχει...

Πιες στην υγειά του!

Μόλις ανακάλυψες πως είναι να αγαπάς...

Σε θέλω εδώ!...

Σε περιμένω...

Συννέφιασε...
Το πάει για βροχή .....

Η διψασμένη γη περιμένει ..
Τα δέντρα , τα λουλούδια περιμένουν, να ξεδιψάσουν , να ποτιστούν ..

Τι μαγικά που είναι φτιαγμένη η φύση!
Μια σταγόνα και η γη ζωντανεύει...

Τι μαγικά που είναι τα μάτια σου!
Μια ματιά σου και ζωντανεύω...

Σε περιμένω ...
Διψάω για την παρουσία σου...

Έπιασε βροχή ..
Ζηλεύω αυτή τη γη που ξεδιψάει!

Σε περιμένω !

Είσαι...

Είσαι ένα πλάσμα μαγικό,
που με μάγεψε με χίλιους τρόπους!

Είσαι μια γυναίκα φωτιά,
που με έκανε να καίγομαι από έρωτα!

Είσαι ένα κορίτσι,
που ξύπνησε τα πιο γλυκά και τρυφερά μου αισθήματα!

Είσαι ένας άνθρωπος τόσο σπάνιος και υπέροχος,
που αισθάνομαι ευλογημένος που σε γνώρισα!

Είσαι ένα θηλυκό,
τόσο άτιμο που με κολάζει συνέχεια!

Είσαι μια κόλαση,
τόσο εκστατική που αξίζει να καώ σ'αυτήν!

Είσαι μια γυναίκα - θεά,
που έχεις αλλάξει τη ζωή μου με τη θεϊκή σου αύρα!

Είσαι όλα αυτά,
που θα ήθελα να είναι η γυναίκα της ζωής μου!

Είσαι η γυναίκα της ζωής μου!!!

Σ' αγαπάω,
όπως δεν έχω ξανααγαπήσει άλλη γυναίκα!

Είμαι ερωτευμένος με πρωτόγνωρη δύναμη!

Είμαι δικός σου,
παραδομένος χωρίς όρους στα χέρια σου!

Σε λατρεύω, όπως λατρεύω την ίδια τη ζωή!!!

 

Σχέδια που έκανα ανατράπηκαν...
Σταμάτησα να σχεδιάζω.
Όνειρα της ζωής μου βούλιαξαν...
Σταμάτησα να ονειρεύομαι.
Η ελπίδα χάθηκε...
Σταμάτησα να ελπίζω.
Κι όταν πια αποφάσισα να ζήσω χωρίς όνειρα, χωρίς ελπίδα, χωρίς σχέδια.. Ελεύθερη από όλα.. Κλεισμένη σε ένα τετράγωνο κυνισμό ατόφιας λογικής...
Συνάντησα το βλέμμα σου
-Κι ούτε καν ήταν για μένα-
τόσο μακρυά κι όμως ξύπνησε την ελπίδα πως θα σε συναντήσω....
Αρχισα να σχεδιάζω τι θα σου πω και να ονειρεύομαι
- ναι να ονειρεύομαι-
πως μια μέρα θα σε έχω.
Ευχαριστώ που με επανέφερες στη ζωή...

Ένα κουβαράκι...

Στην αρχή ήταν ένα κουβαράκι...
Κόκκινο.
Μετά άρχισε να ξετυλίγεται , σαν να το έσπρωξε το παιχνιδιάρικο πόδι μιας γάτας..
Ξετυλιγόταν αργά, σχηματίζοντας μια κόκκινη νημάτινη γραμμή...
Μια γραμμή που όλο και μεγάλωνε, ενόσω το κουβαράκι συρρικνωνόταν...
Στο άπλωμα της η κλωστή, με κάποιο μαγικό τρόπο
έσβηνε, λες και κρατούσε σφουγγάρι, όλο το παρελθόν..
Έσβηνε ακόμα και την ίδια τη μνήμη..
Κι όσο η κλωστή ξετυλιγόταν , τύλιγε, θαρρείς, τη σκέψη μου...
Μέχρι που η σκέψη μου απέκτησε μόνο μάτια για να κοιτάζει αυτό το δρόμο που η κλωστή σχημάτιζε..
Το δρόμο που θα έφτανε σε σένα...
Αγάπη μου, δες!
Στην αρχή ήταν μόνο ένα κουβαράκι...
Και τώρα...Δες!
Έγινε χιλιόμετρα έρωτα...

Σε αναζητώ..

Σε αναζητώ στα πρόσωπα των περαστικών.. στους δρόμους, στις πλατείες, νομίζω πως σε βλέπω από μακρυά να έρχεσαι..
Σε αναζητώ στους στίχους των τραγουδιών.. στην ποίηση, στα βιβλία νομίζω πως σε διαβάζω, πως σε ακούω..
Σε αναζητώ στον ήλιο... στην μέρα που ξεκινά, στον αέρα, στις μυρωδιές γύρω μου... νομίζω πως σε νιώθω να με αγκαλιάζεις...

Σε αναζητώ μέσα μου ...
..νομίζω πως εκεί ήσουν πάντα...