Τη στιγμή που η λογική συναντάει το συναίσθημα , το πρακτικό ανταμώνει με το ρομαντισμό , κι όλα μοιάζουν να είναι φτιαγμένα από έρωτα.... και για τον έρωτα να ζουν!
Αυτή τη στιγμή.....κάτι τόσο απλό όπως ένας καφές ... αποκτά άλλη σημασία...
Αυτό το τραγούδι το λέμε τώρα μαζί... Εδώ και για πάντα.. Στο σήμερα και στο ποτέ... Στη γέφυρα που χτίζει η αγάπη! Σε έχω δίπλα μου και ολοκληρώνομαι! Αυτό μοιάζει με ευτυχία... Μοιάζει με τραγούδι μόνο για μας!! Σε λατρεύω...
Διαμάντι μου πολύτιμο, σπάνιο, μονάκριβο,
λατρεύω κάθε μια από τις τέλειες πλευρές σου,
τις φανερές, τις κρυφές και αυτές που δεν έχω ανακαλύψει ακόμα!
Σ' ευχαριστώ που ήρθες στη ζωή μου και με τη λάμψη σου
διέλυσες και απάλειψες κάθε ίχνος σκουριάς
που η ζωή είχε προσθέσει στην ψυχή μου.
Ένας χρόνος, ένας μήνας και μερικές ημέρες,
τόσο γεμάτη ζωή, τόσο δυνατά αισθήματα, τόσο υπέροχες στιγμές...
Θα έκανα το γύρο της γής για να σε βρώ...
Το ξέρεις άλλωστε! Έχω ήδη κάνει το μισό!
Σ' αγαπώ!
Εδώ δεν λέμε πολλά.. Κι ούτε συχνά. Εδώ συναντιόμαστε σπάνια για να καταθέσουμε ένα κομμάτι από την αγάπη μας και να γεφυρώσουμε την χιλιομετρική- και μόνο- απόσταση ανάμεσά μας.. Όχι πως δεν το έχουμε κάνει! Ένα χρόνο τώρα, το έχουμε κάνει με άπειρους τρόπους, με τηλέφωνα, με ξενύχτια στο ίντερνετ, με μουσική, με ταξίδια, αληθινά αλλά και του μυαλού.. Με την σκέψη μας και το συναίσθημα μας. Με τον κάθε χτύπο της καρδιάς μας.
Αν μου έλεγαν πριν ενάμιση χρόνο πως θα ερωτευόμουν έναν άνθρωπο 515 χιλιόμετρα μακριά από μένα, όχι μόνο δεν θα το πίστευα αλλά μπορεί και να γελούσα. Όμως ήρθε η εικόνα σου μπροστά μου ένα πρωινό του Σεπτέμβρη πέρσι, και πίστεψα στη θεωρία του ''άλλου μισού", κάτι που ποτέ δεν πίστευα... Τώρα είσαι στη ζωή μου και δεν υπάρχουν πια χιλιόμετρα.. Υπάρχει μόνο η σκέψη σου. Υπάρχει μόνο η παρουσία σου, τόσο έντονη που μόνο από ευτυχία γελάω πια...Σε ευχαριστώ που ήρθες .... Σε λατρεύω.
Δεν ξέρω τι είναι αυτό που δεν μ' αφήνει να πάρω τη σκέψη μου μακριά από 'σένα ούτε λεπτό...
Είναι τα μάτια σου, που κρύβουν μέσα τους την επιθυμία για χιλιάδες ζωες και που εκτός από την φυσική ομορφιά τους εκπέμπουν ευστροφία και καθαρή δύναμη;
Είναι τα χείλη σου, που εκφράζουν με ακρίβεια την κάθε σου σκέψη και διάθεση χωρίς να χάνουν σε καμιά περίπτωση τον ερωτισμό που πηγάζει από το σχήμα τους;
Είναι τα μαλλιά σου, που μαύρα σαν την πιο μυστηριώδη νύχτα με κάνουν να θέλω να χαθώ μέσα τους;
Είναι το χαμόγελό σου (αχ, αυτό το χαμόγελο...) που, μοναδικό στον κόσμο, γεμίζει την ψυχή μου με τα πιο υπέροχα και πρωτόγνωρα συναισθήματα, φωτίζει ολόκληρη τη ζωή μου και μου έχει γίνει τόσο μεγάλη ανάγκη ώστε η απουσία του μου προκαλεί θλίψη;
Είναι το γέλιο σου, που καθαρό και αληθινό με παρασέρνει στα υψηλότερα επίπεδα χαράς;
Είναι η φωνή σου, που ζεστή και τραγανή, σαν χάδι και γαργάλημα μαζί, χαρίζει απόλαυση στα αυτιά μου αλλά και σ' όλο μου το σώμα αφού την νοιώθω σαν να κυλάει στο δέρμα μου;
Είναι το σώμα σου, που κάθε σημείο του είναι άξιο να λατρευτεί ξεχωριστά όπως ξεχωριστές είναι οι χάρες του και αγαπημένες;
Είναι οι σκέψεις σου, που τρέχουν από 'δω κι από 'κει αλαφιασμένες να προλάβουν να τα καταλάβουν όλα, να τα αναλύσουν όλα, να μη χάσουν τίποτα και διαταραχθεί η πολυπλοκότητα του μυαλού που τις παράγει;
Είναι η θέληση που έχεις για ζωή, για περιπέτεια, για απόλαυση από το κάθε τι που σου προκαλεί το ενδιαφέρον, από κάθε τι που ερεθίζει το πολύπλευρο και πολυεπίπεδο μυαλό σου;
Είναι η καρδιά σου, που, όντας το πιο γλυκό και όμορφο μέρος για να βρίσκεται κανείς, αδυνατεί αν μπει μέσα της κάποιος να μπορέσει να ξαναζήσει έξω από αυτήν;
Ξέρω...
Και ένα μόνο απ' αυτά θα έφτανε σαν λόγος για να μη μπορεί να απομακρυνθεί η σκέψη μου από σένα...
Όλα μαζί, είναι ο λόγος που δεν απομακρύνεται ούτε η καρδιά μου!!!
Ήρθες πάλι ..
Έφυγες πάλι..
Η αύρα σου είναι τριγύρω μου..
Το άρωμα σου στο αέρα που αναπνέω..
Η παρουσία σου ακόμα αισθητή..
Τα βήματά σου ακόμα αντηχούν στο πάτωμα..
Τόσο που μοιάζει
σαν να μην έφυγες ποτέ..
Σαν να μην ήρθες ποτέ..
Σαν να ήσουν πάντα το στοιχειό
που στοίχειωνε τα όνειρά μου..
Δεν μου λείπεις..
Σε έχω μέσα μου..
Πάντα σε είχα..
άντρα της μιας βραδιάς μα ούτε του ''για πάντα''..
Ποιος μπορεί να πει ''για πάντα''...
Ένα συνοδοιπόρο έψαχνα, να ακουμπήσω πάνω του
την αγωνία του ταξιδιού,
να έχουμε ίδιο χάρτη, κι η πυξίδα του να δείχνει
ακριβώς σαν τη δική μου ,
που τρελαμένη αλλού δείχνει τον βορρά..
Ένα συνταξιδιώτη απλά, που να πατάει στα βήματα μου ,
κι εγώ όταν κουράζομαι, να κοιμίζω τα δικά μου βήματα
στα ίχνη των δικών του..
Έναν άνθρωπο που να μιλάει την γλώσσα που έχουν τα όνειρα μου
για να συνεννοούνται μυστικά
και να μπορεί σε αυτή τη γλώσσα να με κάνει να ονειρεύομαι
τα δικά του όνειρα..
Ένα χέρι απλά έψαχνα
που να κυκλώσει το δικό μου και να του πει "πάμε, είμαι εδώ για σένα"
Και να είμαι κι εγώ εκεί γι'αυτό το χέρι..
Δεν ξέρω αν αυτό είναι η αγάπη
Ξέρω μόνο πως βρήκα αυτό το χέρι , το χέρι το δικό σου..
Κι είναι ο συνοδοιπόρος μου , τα όνειρα μου, τα ταξίδια μου, η πυξίδα μου
κι όλα τα βήματα μου μες στην χούφτα σου...
Εσύ τα κρατάς.
Εσύ με κρατάς.
Λοιπόν....
Πάμε;..
Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012
Ένας κρυφός διάλογος..
Μια απουσία δυνατή , σχεδόν τόσο
που γίνεται παρουσία..
Ολοκληρωτική
Καθηλωτική
Όπως κάθε τι που αξίζει ..
Δεν ξέρω αν έχω τόση δύναμη να αντέξω
τόσο μεγάλη αξία.
Όμως θα προσπαθώ..
Θα 'θελα να ήσουν εδώ απόψε..
Κι όμως είσαι.
Πάντα ήσουν !
δεν έχω αγαπήσει άλλη γυναίκα όπως εσένα
και δεν έχω γνωρίσει άλλη γυναίκα που να σου μοιάζει!
Είσαι πραγματικά μαγικό πλάσμα, υπέροχο,
με αξιοζήλευτες και αξιολάτρευτες ιδιότητες
και με κάνεις να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος!
Σε λατρεύω ολοκληρωτικά και να είσαι σίγουρη
ότι τη νοιώθω την αγάπη σου γιατί ξέρεις να τη δείχνεις!
Κάθε φορά τα λόγια σου μου λιώνουν την καρδιά
και με κάνουν να αισθάνομαι δικός σου,
παραδομένος άνευ όρων!
Βέβαια, κάνουν τον πόνο του αποχωρισμού ισχυρότερο,
αλλά αυτό είναι πολύ μικρό σαν τίμημα!
Σ' αγαπάω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου
και κάθε στιγμή μακριά σου μοιάζει πληγή αγιάτρευτη
που περιμένει την επόμενη αντάμωση για να επουλωθεί,
με την ευχή και την ελπίδα πως δεν θ' αργήσει!
